Ernest Pohl
Piłkarz, trener piłkarski
- Urodzony
- 3 listopada 1932, Ruda Śląska
- Zmarł
- 12 września 1995, Hausach
- Zawody
- piłkarz, trener piłkarski
Ernest Pohl, w latach 1952-1990 Ernest Pol, urodził się 3 listopada 1932 roku w Rudzie, obecnie części Rudy Śląskiej. Treningi piłkarskie rozpoczął w Slavii Ruda Śląska, której był wychowankiem. W 1952 roku trafił do Garnizonowego WKS, a następnie występował w Legii Warszawa w latach 1953-1956. Od 1957 do 1967 roku grał w Górniku Zabrze. Później występował w polonijnych klubach w Stanach Zjednoczonych: Polonii Nowy Jork i Vistuli Garfield. Był piłkarzem i trenerem piłkarskim.
W latach 1955-1965 reprezentował Polskę, a w 1960 roku uczestniczył w igrzyskach olimpijskich w Rzymie. Trzykrotnie został królem strzelców I ligi: w 1954, 1959 i 1961 roku. Zdobył w tych rozgrywkach 186 bramek i był członkiem oraz liderem Klubu 100. Z Legią zdobył mistrzostwo Polski i Puchar Polski w 1955 i 1956 roku. Z Górnikiem ośmiokrotnie wywalczył mistrzostwo kraju, a w 1965 roku wygrał Puchar Polski. Zmarł 12 września 1995 roku w Hausach.
Na podstawie artykułu „Ernest Pohl” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.